Justitiepaleis te Brussel
Poelaertplein 1 – 1000 Brussel
Van 25 september tot 21 november 2008
Open van maandag tot zaterdag van 9u00 tot 17u00
Gratis toegang
E-mail: info(arrobe)co-de.org
Tel.: +32 (0)2 519 86 77
Fax: +32 (0)2 519 81 44
Photography by: Bo Bex & Jean-Marc Henry
Design & Website by: Typi Design
Corpus Delicti verwijst zowel naar de juridische term als naar het menselijk lichaam in het algemeen. Het lichaam in zijn verhouding tot andere lichamen en in relatie tot een gegeven context zal als een rode draad van de tentoonstelling fungeren.
De grote centrale hal, “La salle des pas perdus”, zal zowel vertrek- als eindpunt van de tentoonstelling zijn. Het is de plaats die in alle richtingen doorkruist wordt door gebruikers en bezoekers, personen die een rechtszaak hebben lopen, rechters, raadslieden en advocaten, maar ook enkele toeristen, die de overweldigende ruimte in ogenschouw willen nemen. In deze ruimte concentreren zich alle menselijke emoties, hoop en teleurstelling, verlangen en ontgoocheling.

Jan Fabre “Zal hij voor altijd met aaneengesloten voeten staan?” Le Louvre, Paris
Tot slot openen we de deuren van het paleis voor een aantal avondrondleidingen, die worden opgeluisterd met muziek-, dans- en toneelvoorstellingen. Deze avonden worden opgevat als exclusieve, bevoorrechte, magische momenten.
Corpus Delicti wil een podium bieden voor de actuele kunst in een uitzonderlijke omgeving, ten behoeve van het groot publiek en in het bijzonder voor de talrijke gebruikers van het gebouw.
Daarom is er bij de keuze van de werken, naast kwalitatieve normen, ook rekening gehouden met de toegankelijkheid voor een breed publiek.
Onze keuze gaat vooral uit naar werken, die niet alleen herkenbaar zijn en vooral de menselijke figuur belichten, maar die tevens voldoende associaties oproepen en diverse betekenissen genereren en zich integreren in de gegeven context van de ruimtes in het Paleis.

Berlinde De Bruyckere, « spreken »
We creëren ‘sferen’ in het Justitiepaleis, situaties van lichamen in relatie tot hun context – «een nachtelijke tuin» met op de achtergrond muziek van Mozart.

Michel Huisman, « N° 64” (nachttuin) », 1996

Marie Delier, « femmes voilées », installation
De wanden van het Paleis lenen zich niet voor het ophangen van werken, zodat we vooral uitkijken naar driedimensionale werken, maar ook naar specifieke installaties, die gebruik maken van licht en klank en natuurlijk ook video.

Edith Dekyndt, « Provisory Object I », vidéo
