Justitiepaleis te Brussel
Poelaertplein 1 – 1000 Brussel
Van 25 september tot 21 november 2008
Open van maandag tot zaterdag van 9u00 tot 17u00
Gratis toegang
E-mail: info(arrobe)co-de.org
Tel.: +32 (0)2 519 86 77
Fax: +32 (0)2 519 81 44
Photography by: Bo Bex & Jean-Marc Henry
Design & Website by: Typi Design
De plaatsbespreking verloopt via ons website here of via www.ticketnet.be
Naast de tentoonstelling van beeldende kunsten bieden de podiumkunsten de mogelijkheid om via het spel van de acteurs het “misdaadtheater” op directe wijze af te tasten, om in real time situaties mee te maken die gegrepen zijn uit het dagelijkse leven van gewone mensen die in aanraking komen met het gerecht.
Wij hebben onze opzoekingen gericht op de menselijke verhoudingen, meer bepaald op de relaties in het dagelijkse leven van mannen en vrouwen die leiden tot conflictsituaties en tot de aanvaring met het gerecht. Wij hebben een beroep gedaan op Bernard Mouffe, regisseur om deze benadering concreet uit te werken en voorstellen te doen voor theatervoorstellingen in deze zin. Deze drie toneelstukken worden gelijktijdig in drie verschillende plaatsen langs het traject van de tentoonstelling Corpus Delicti voorgesteld. Zij worden tijdens elke avond twee keer gepresenteerd
1. In samenwerking met het Vlaams Theater Instituut
François Beukelaers presenteert:
"Tand om tand"
Tekst van Hugo Claus
Regie: François Beukelaers
Met: François Beukelaers

2. Bernard Mouffe presenteert:
"Fin de partie"
Tekst van Samuel Beckett
Regie: Bernard Mouffe
Acteurs: De acteurs komen uit het gerechtelijke milieu en hebben al acht stukken in het Justitiepaleis opgevoerd, waaronder het “proces Oscar Wilde”, het “proces Landru”, het “proces Mata Hari”, het “proces Kafka”, Richard III van Shakespeare en Antigone van Anouilh.

Het stuk:
Aansluitend bij twee monologen (een man alleen, een vrouw alleen), staat
“Eindspel” voor de “volwaardige spil” van de familie, die op een dubbele
manier de meest volwaardige conflictsituatie ensceneert: de kwestie van de
afstamming en de filiatie, zij het biologisch of “door onderwerping”: het kind
is het Corpus Delicti... de bevestiging van wat de natuur ons telkens weer in
herinnering brengt: “de kleine kinderen eten pap, de grotere kinderen vreten
het hart van hun ouders”. Verlaten of vermoorden, bestaat er een ander
alternatief?
4. De enige “dramaturgische”
Invalshoek bestaat erin de “natuurlijke en
historische” originaliteit van het stuk op Belgische bodem aan te boren: in dit
geval zijn twee Franstalige acteurs de tegenspelers van twee Nederlandstalige
acteurs.
Deze invalshoek wordt aangevuld met een decorkeuze die direct verband houdt
met het gebouw en gebaseerd is op een evidente contextuele actualisering. Het
oeuvre van Beckett is als een “theater van de gerechtigheid”, een
“minimalistisch theater dat zich beperkt tot de essentie en herleid wordt tot de
activiteit van een mond die klanken uitbrengt”.
De kledij van de personages in het stuk wekt de indruk dat ze zowel oudere of
jongere magistraten of advocaten kunnen zijn, met zwart-geel-rode
hermelijnstroken die de klassieke kleuren van toga’s en hoofddeksels een meer
Belgisch tintje geven.
5. Verloop:
De voorstellingen vinden plaats in een zittingzaal van het Justitiepaleis.
Doorheen die stukken verzorgen de Franstalige en Nederlandstalige acteurs dus tweetalige voorstellingen, wat een heel nieuw en bijzonder verrijkend experiment is.
Geluidssignalement:
Tijdens de avondvoorstellingen zijn er musici met blaasinstrumenten en snaarinstrumenten, zowel van klassieke muziek als van jazz, die rondwandelen, op ontdekking uitgaan, om “alleen” te spelen, in dialoog met de tentoongestelde werken langs het parcours, wat een rijke schakering van klanken in het paleis creëert, klanken die het publiek moeten meevoeren langs het tentoonstellingsparcours.
Zowel klassieke als jazzmusici onder de leiding van de groep “Champ d’action” en zijn artistiek directeur Serge Verstockt verzorgen dit geluidssignalement. De groep bestaat uit Nederlandstalige en Franstalige musici. www.champdaction.be

De theatervoorstellingen tijdens de nocturnes, nemen slechts twee keer 50 minuten van de hele avond in beslag.
Behalve de dansvoorstelling in het midden van de inkomhal op het einde van de avond, vinden ze plaats buiten de receptieruimtes van de grote inkomhal en van de eerste verdieping van het paleis.
De theaterstukken worden opgevoerd op de grote monumentale trap die voor de gelegenheid tot een soort antiek podium wordt omgevormd, en in de grote plechtige zaal van het Hof van Beroep.
Van hun kant zullen de musici van Champ d’action het publiek door het parcours van de tentoonstelling loodsen met muziek die in dialoog treedt met de tentoongestelde werken.
Een theatervoorstelling en een dansvoorstelling kunnen heel veel lijken voor één en dezelfde avond, des te meer omdat de theaterstukken simultaan en twee keer op dezelfde avond worden uitgevoerd. Toch valt dit alles best mee in de context van de setting die we speciaal voor deze avonden hebben bedacht.
De verschillende voorstellingen vergen niet de minste speciale infrastructuur. Net zoals de tentoongestelde beeldende kunstwerken, vinden ze onopgesmukt hun plaats in de architectuur zelf van het gebouw: er wordt niets opgehangen, er is geen scherm, geen podium. De vloeren en trappen vormen de enige scène waarop gespeeld wordt.
Er wordt voor iedere avond van de nocturnes in catering voorzien, met dranken en hapjes.
Er wordt een financiële bijdrage gevraagd als inkom voor de voorstellingen en de tentoonstellingen tijdens de nocturnes.
Naast een aantal specifieke uitnodigingen, zijn de nocturnes toegankelijk voor het grote publiek, maar om organisatorische redenen wordt er in principe gereserveerd.
De plaatsbespreking verloopt via ons website here of via www.ticketnet.be